ಮಂಜು ಅಮ್ಮನಪುರ ಅವರ ಹೊಸ ಕವಿತೆ, 'ಅಂತರಂಗದ ಬಯಕೆ'

                                                                 ರೇಖಾಚಿತ್ರ: ಪ್ರಸನ್ನ ನಂಜಾಪುರ
ನಿನ್ನ  ಗೌರವರ್ಣದ  ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ  ಮುಖ

ಅದೇಕೋ  ಬಿಡದೆ  ಕಾಡುತ್ತಿದೆ  ಎನ್ನನು!

ಮರೆತೆನೆಂದರೆ  ಮರೆಯಲಾಗದ  ಆ ಬಿಂಬ

ಕೂಗಿ   ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ  ಅಂದದ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.

 

ನೀ ತಿಳಿದಂತೆ  ನಾನಿಲ್ಲ  ಓ ನೀರೆ

 

                        ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ  ಆರಾಧಕನಷ್ಟೆ ನಾನು

ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯ ಕಾಯ್ವ ಚಕೋರನಂತೆ

ಎಡಬಿಡದೆ ಕಾಯುವ ಎಳೆಗರು.

 

ಲೋಕದಲಿ ವಿನಾ:  ಮರುಗುವ  ಮಂದಿಯನು  ನಾ ಬಲ್ಲೆ

ಅವರಿಗಾಗಿ  ಮನದಲ್ಲೇ  ಮರುಕವೇಕೆ…?

ನಿನ್ನ  ಮಿಡಿಯುವ   ಹೃದಯಕ್ಕಾಗಿ  ನನ್ನ  ಬಯಕೆ

ಮರುಕಬಿಟ್ಟು  ನೀ  ದೊರಕೆಂಬುದೆ  ಎನ್ನ  ಅರಿಕೆ.

 

ಸಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ  ವಿಕಾರಗೊಳಿಸುವ

ವಿಕೃತ  ಮನಸ್ಸುಗಳ  ವಿಕಲತೆಗೆ

ಅವಿವೇಕದ ಅಂಜುಬುರುಕುತನ  ತರವೆ..?

ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೇಮದ ಹರಣವೆ…..?

 

ನನ್ನಂತರಂಗದ ತುಡಿತ-ಮಿಡಿತಗಳು

ಬರಡು ಬಿನ್ನಾಣದ ಬಯಕೆಗಳಲ್ಲ

ಮರುಭೂಮಿಯ ಖರ್ಜೂರದಂತೆ

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದಿರನ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಸುಧೆಯಂತೆ

 

ಯೋಚಿಸು.. ಯೋಚಿಸು.. ಆಲೋಚಿಸು…..

ಯೋಚನೆಯಷ್ಟೆ ನಿನಗೆ

ಯಾತನೆಯಲ್ಲಾ ನನಗೆ………..